Gülen insan güneşe benzer, girdiği her yer aydınlanır.
G. Sand
Nevşehir. 1980’li yıllar. Bir gün Vali beyin odasından çıktığımda Başhekim Dr.Sabahi Yüzbaşıoğlu ile karşılaştım. Sabahi bey oldukça iyi bir hekim. Aynı zamanda esprili, şakacı yanlarıyla da tanınır ve o dönemde İl Sağlık Müdürlüğü’ne vekalet ediyordu. Beni görünce sitemkar bir dille “Defterdar bey, Vali beyin kapısında bir imza için saatlerdir senin çıkmanı bekliyorum. Amma da uzun kaldınız, benim hastalarım bekliyor ayrıca ameliyata da gireceğim bir de üstelik hastayım” dediğinde;
“Yahu Sabahi bey, senin beklediğini bilseydim erken çıkardım. Diğer mazeretlerini sen halledersin de, sağlığın bizler için önemli, neyin var?” dedim. Sabahi bey gerçekten de dalgın olmalı ki “Vallahi her tarafım ağrıyor” dedi. Onun bu dalgınlığından istifade edip “Aç bakayım ağzını” dedim açtı. “aaa de” dedim. Aaa dedi. “Bademciklerin şişmiş ve ateşin de var. Antibiyotiğe başla ve B vitamini de al ki antibiyotiğin yan etkisi olmasın. Haydi geçmiş olsun” dedim. “Sağol” dedi. Odadan çıktım. Aradan 3-4 saniye geçti geçmedi. Sabahi bey bağırıyor. “Defterdar beni muayene etti bir de ilaç yazdı. olamaz!” diye. Bense nasıl gülüyorum ama dönmedim ve yoluma devam ettim.
Daha sonra gürültüye Vali bey çıkmış o da olanları dinleyince gülüşmeler epey sürmüş.
Nevşehir küçük bir şehir. Bu espri kısa zamanda duyuldu. Sabahi beyi önceleri çok kızdırıyorlardı. Daha sonra Sabahi bey, bazen doktorlara espri mahiyetinde “Defterdar bey kadar doktor olamadınız, ondan örnek alın” diye espriler yapmaya başlamıştı. Hatta hastaneye yeni gelen bir hekim “Defterdar bey neden hekimliği bırakmış?” sorusunu da sormuş. Bu şaka uzun yıllar devam etmişti.
A.Kadir İLBAŞ
Leave a Reply